3 - نمیتونم نقش بازی کنم !

امشب یاد جمله ی دکتر امیر بلاگ نویس و آقای علیرضا افتادم اونم این بود که درسته

اینجا خونه ی مجازی خودت محسوب میشه اما مختار نیستی همه چی رو بگی!!

گاهی وقتا باید خودسانسوری کنی!

گاهی وقتا باید حرفی رو بزنی که به مذاق همه خوش بیاد نه فقط به مذاق خودت!

منم به این نتیجه رسیدم نمیشه اینجا خودت باشی !

نمیشه اینجا به دل خودت حرف بزنی! بلکه به دل دیگران باید حرف بزنی!

نمیشه اینجا خیلی خودت باشی! حتی اگر سعی کنی خود واقعیت باشی نمیتونی!

بقول یکی از دوستان بلاگ نویس آدم ها عادت کردند به نقش بازی دیدن دیگران!

آره باید اینجا نقش بازی کرد!!

احتمالا منم مثل دکتر امیر و مثل خیلی های دیگه تو این هوا نتونم نقش بازی کنم !

نقشی که طالبش نیستم همون بهتر که اینجا ننویسم و نباشم...

اینجا درسته سرقفلی شده ولی

یه قفلش دست موافقین پست های منه !

یه قفلش دست مخالفین پست های منه!

احتمالا بعد عاشورا به حرمت همه مخالفین و همه موافقین اینجا رو برای همیشه ببندم و برم....

+

تمام پست های پایینی رو خواهم بست...